ETA-ren agiria Gudari Egunaren 27. urteurrenaren atarian.

Gudari Egunaren 27. urteurrenaren atarian Euskadi Ta Askatasunak Eusko Jaurlaritzaren jarrera kritikatu du, besteak beste, Egunkariari igorritako agirian. Hona hemen hitzez hitz agiriak dioena.

«Aurtengo udako gertakariek Euskal Herria dardarazi dute. Espainiako Estatuaren eraso faxistak aro berri baten mugarri bortitza ezarri du: Espainiako demokrazia formala bera, Euskal Herriarekiko jadanik oso gutxi errespetatzen zena, desagertu egin da eta. Espainian diktadura dago, diktadura monarkiko parlamentarioa nahi bada. Eta Euskal Herria diktadurapean ezarri zuten abuztuaren 26an Espainiaren indar armatuek, Iruñeko, Euskal Herriaren hiriburuko Batasunaren egoitza nazionala indarrez itxi zutenean. Euskal Herrian diktaduratik diktadurarako transizioan bizi izan gara hogeita bost urtez.

Estatuko botereen helburua ez da abertzaleen arteko enfrentamendua probokatzea, Estatuko botereen helburua ez da Konstituzioaren 155. artikuluaren bidez Euskal Herriaren zati bateko autonomia etetea. Autonomia etenda jaio zen, erren eta maingu, berdin Nafarroan, zein Araba, Bizkaia eta Gipuzkoan. Autonomiak babesik gabe uzten du Euskal Herria, berdin Nafarroan, zein Araban, Bizkaian eta Gipuzkoan, eta berdin Lapurdin, Nafarroa Beherean eta Zuberoan.

Eraso faxista honen helburu nagusia Euskal Herriaren askapen prozesua gelditzeko asmoz, indar eragile ziurrena den Ezker abertzalearekin amaitzen saiatzea da. Ezker abertzalea Euskal Herria askatzeko proposamen eta ekimen zehatzak aurkeztu eta aurrera eramaten ari delako. Ezker abertzaleak, loarazlea izan nahi zuen autonomiaren gainetik eta errepresio basatienaren azpitik, Euskal Herri askatu baten aukera bizi-bizirik mantendu duelako eta mantentzen duelako.

Euskal Herriaren aurkako «altxamendu» berri honen aurrean norberaren jokabideak, esanguratsua izateaz gain, etorkizunari begira izugarrizko garrantzia du. Lehen une larriotan, ardura politikoa alde batera utziz, PNV, EA eta lUk Eusko Jaurlaritzatik, eta beraiek ordezkatzen dituzten gizarte sektoreek (MCC, Confebask, Espainiako Elizak Euskal Herrian dituen agintariak eta autonomia estatutuen itzalera gizendutako funtzionario saldoek), Estatu faxistarekin kolaboratzeko hautua egin dute. Vichyko Gobernuak Hitlerrekin bezalaxe, harkiek Frantziaren indar kolonial armatuekin bezalaxe. Beren lastozko parlamentuko «araudiak» babesteko soilik egiten diote itxurazko erronka Espainiari.

2001eko maiatzaren 13ko lapurreta elektoralaren bidez Ibarretxek irteerarik gabeko marko autonomikoan bahitu nahi izan du Euskal Herriaren etorkizuna, Kontzertu Ekonomikoarekin bezala, herritarrontzat galerazkoa den paktu berri bat egiteko Espainiarekin, Aznar eta botere oligarkikoarekin. Orduan Mayor Orejaren etorreraren mamua maisuki erabili bazuten, oraingoan autonomiaren etetearen mamua erabili nahi izango dute abertzalegoa Euskal Herriaren defentsatik, eraikuntza nazionaletik eta askatasunaren aldeko borrokatik aldendu eta Espainia eta Frantziari kateatuta mantenduko gaituzten trintxera autonomiko aurrez-galduak defendatzeko.

Egoera larria da. Hau da ETAk egoeraz egiten duen irakurketa:

• Euskal Herria, bere ezaugarriengatik ongi baino hobeki definitutako herria izanik, bi Estaturen menpe eta hiruzpalau administraritzatan zatiturik egonik hiltzera kondenaturik bizi da.
  
  
• Euskal Herriak, azken hamarkadetako borroka eta berreraikuntza lanari esker, bere biziraupena eta garapena ziurtatzeko beharrezkoak dituen tresnak eskuratzeko inoiz baino aukera gehiago du.
  
  

• Euskara ez dela Euskal Herriko hizkuntza ofiziala, eta eguneroko bizitzan erasotua eta baztertua dagoela, bere alde egiten den ekimen oro zekenkeriz neurtua dagoela eta bere biziraupena ez dagoela ziurtatua, hainbat eskualdetan jasaten dituen eraso zuzen edo laguntza eskasiengatik desagertzeaz dagoelarik denbora gutxiren buruan. Eta euskararekin batera Euskal Herria dagoela galzorian. Euskal Herria euskalduna ez bada ez baita.
  
  
• Euskal Herrian ez dagoela hezkuntza sistema euskaldunik, eta beraz euskal historia, euskal kultura, euskal izaeraren oinarrizko baloreak transmititzeko aukerarik ez dagoela. Egunero-egunero, beren burua "euskal" aurrizki edo atzizkiz apaindurik duten hedabide, elkarte eta instituziotatik gure herrian arrotz diren Espainiako eta Frantziako kultura eta baloreak inposatzen zaizkigula.
  
  
• Euskal Herriaren garapen sozio-ekonomikorako oinarrizkoak diren baliabide eta erabaki ahalmenak ez daudela euskal gizartearen esku. Eta atzerritik edota botere arrotz eta pribilejiozkoek agintzen dutenaren arabera taxutzen dela harreman sozio-ekonomiko oro gure herrian. Horrek injustizia eta zanpaketa bermatzeaz gain, pertsona gisako garapena errotik eragozten digularik euskal herritarroi ere.
  
  
• Euskal herritarrok oinarri oinarrizko eskubide oro dugula urratua Euskal Herrian, euskal herritar gisako eskubide bakar bat ere ez dugula ezagutua eta babestua. Eta Espainiak eta Frantziak eskaintzen dituzten eskubideak ere ukatu egiten zaizkigula gure Herria eraiki eta askatzeko borondate eta ekinbide fermua agertzen dugun une beretik.
  
  

• Euskal Herrian eta Euskal Herri osoan oinarrizko eskubide oro euskal herritar orori ezagutzeak ekarriko diola askatasuna gure herriari, eta urrunduko heriotzatik: oinarrizko askatasunak, gure herriaren egituraketa ekonomikoaren aldaketa erabatekoa, euskara ofiziala izatea bizitzaren arlo eta atal guztietan.
  
  
• Nazioarteko legediak, besteak beste, baina baita ere gure herri zahar honen izateak berak, besterik gabe, eskatzen duela justiziazkoak diren eskubide horiek ezagutuak izatea.
  
  
• Larrialdiko egoeran dagoela gure herria, eta zor zaiona eta berea dena eskuratzea premia larrikoa dela.